Przedwczoraj upubliczniono nową wersję (z dnia 13.04.2026 r.) projektu ustawy o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej (UD60). Z dokumentem można zapoznać się na stronie: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12398653/katalog/13133902#13133902 .
O projekcie tym pisaliśmy w artykułach:
https://zpr.pdl.piib.org.pl/2026/01/12/nowa-wersja-zmian-przepisow-o-naradach-koordynacyjnych/
Jakie zmiany przewiduje najnowszy projekt ustawy
Mapa do planu sytuacyjnego
Niestety bardzo niepokojącą zmianę przewidziano w kontekście sporządzania planu sytuacyjnego na aktualnej mapie zasadniczej.
Otóż w art. 28b dodaje się ust. 3b o treści:
3b. Przez aktualną mapę zasadniczą lub aktualną mapę do celów projektowych, o której mowa w ust. 3a, należy rozumieć mapę, której treść jest zgodna ze stanem faktycznym w terenie. Wnioskodawca zamieszcza na planie sytuacyjnym oświadczenie o treści: ,,Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oświadczam, że plan sytuacyjny sporządzony został na kopii aktualnej (mapy zasadniczej albo mapy do celów projektowych).”
Wydaje się wręcz niewiarygodne, że prawodawca miałby wprowadzić zapis o treści, która de facto wprowadza na minę wnioskodawcę (projektanta lub inwestora). Grozi mu się bowiem odpowiedzialnością karną za złożenie oświadczenia, które co do zasady nigdy nie daje 100% pewności, że jest prawdziwe. Zmiany na mapach następują w różnym tempie i mają różną rangę – mniej lub bardziej istotną. Oświadczenie tej treści nie pozostawia marginesu – jeśli mapa będzie nieaktualna w jakimkolwiek zakresie, to oświadczenie będzie narażało na odpowiedzialność karną oświadczającego.
Każdy kto zna specyfikę opracowywania map, projektowania i realizacji obiektów budowlanych wie, że nigdy nie ma pewności co do stanu faktycznego w gruncie. Nawet geodeta, który zostałby zatrudniony przez wnioskodawcę do opracowania mapy, nie byłby w stanie wiarygodnie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, potwierdzić, że dana mapa na pewno jest aktualna, tj. “której treść jest zgodna ze stanem faktycznym w terenie“. W terenie – oznacza bowiem również pod ziemią. Nieodłącznym elementem budowy zdecydowanej większości podziemnych sieci uzbrojenia terenu jest to, że towarzyszą im podziemne obiekty budowlane niewykazane na “aktualnej mapie do celów projektowych” (lub wykazane w innej lokalizacji niż okazały się w rzeczywistości). Złożenie oświadczenia o powyższej treści oznaczać więc będzie bardzo poważne konsekwencje dla projektanta (lub inwestora).
Wydaje się, że projektodawca miał na myśli wyłącznie to co widać “gołym okiem”, czyli obiekty nadziemne. Jednak z powyższego przepisu to nie wynika, a każdy geodeta i projektant dobrze wie, że największe niespodzianki czekają nas pod ziemią. A tego nikt nie jest całkowicie zweryfikować. Możliwość bazowania na archiwalnych dokumentacjach czy wykonania pomiarów lokalizatorami tego nie zmienia. Pod powierzchnią ziemi mogą bowiem znajdować się inne obiekty budowlane, które np.:
- zostały nieprawidłowo zinwentaryzowane i w takiej postaci są utrwalone w zasobie geodezyjnym,
- zostały wybudowane bez inwentaryzacji geodezyjnej – np. w wyniku samowoli budowlanej,
- nie da się ich zlokalizować za pomocą urządzeń do lokalizacji.
Kolejnym zagadnieniem jest to, że w dzisiejszych czasach intensywnych inwestycji “aktualna mapa do celów projektowych” może być de facto nieaktualna już w dniu jej opracowania, czy przekazania projektantowi, m.in. ze względu na:
- dokonywane równolegle podziały nieruchomości na działkach znajdujących się w obszarze objętym zakresem mapy,
- nowe “ZUDy” (narady koordynacyjne) w obszarze objętym zakresem mapy,
- inwentaryzacje powykonawcze istniejących obiektów podziemnych,
- itd.
Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że tematem narad koordynacyjnych są przede wszystkim (zapewne w ponad 99% przypadków) podziemne sieci uzbrojenia terenu, to uświadamiamy sobie, że problem jest olbrzymi.
Z całą pewnością przepis ten wymaga modyfikacji polegającej na wyłączeniu odpowiedzialności karnej za czynności, które są niemożliwe do wiarygodnej weryfikacji. Rozwiązanie to niesie daleko dalej konsekwencje niż obecnie obowiązujące przepisy, które mówią wyłącznie o poświadczaniu za zgodność z oryginałem przez projektanta kopii aktualnej mapy zasadniczej lub kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Projektowany przepis kreuje sytuację natychmiastowego ciężaru odpowiedzialności karnej na inwestora lub projektanta za niezawione przez nich i nieznane im fakty. Jest to radykalna zmiana w stosunku do obecnego stanu prawnego, który sprowadza się do tego, że mapa jest aktualna, dopóki ktoś nie stwierdzi braku jej aktualności – i gdzie jedyną konsekwencją jest konieczność opracowania nowej mapy, a nie odpowiedzialność karna (sic!).
Dalsze wzmocnienie zakazu odsyłania projektanta do uzgodnień
W art. 28b nieznacznie zmienia się dodany już w wersji drugiej projektu ustawy ustęp 9a. Przepis ten jeszcze dobitniej wskazuje jaki rodzaj uwag może znaleźć się w protokole z narady koordynacyjnej oraz jednoznacznie zakazuje czego nie mogą dotyczyć te uwagi:
“9a. W protokole w ramach zastrzeżeń, o których mowa w ust. 9 pkt 6, zamieszcza się wyłącznie uwagi, które odnoszą się bezpośrednio do zawartego w planie sytuacyjnym przebiegu projektowanej sieci uzbrojenia terenu, w szczególności nie zamieszcza się uwag zawierających zobowiązanie inwestora do dokonania dodatkowych uzgodnień z podmiotami władającymi sieciami uzbrojenia terenu.”
Zmiana przebiegu narady koordynacyjnej
Trzecią modyfikacją w odniesieniu do wersji drugiej projektu jest zmiana przebiegu samej narady koordynacyjnej. Otóż zamiast stosować drugie etap narady w przypadku wniesienia zastrzeżeń do trasy sieci przez jej uczestników, zdecydowano się na wprowadzenie dwóch (zamiast jednej – jak było w poprzedniej wersji projektu) tzw. “dodatkowych narad koordynacyjnych”.
To oznacza, że po pierwszych zastrzeżeniach projektant (lub inwestor) będzie miał do 60 dni na decyzję czy złożyć:
1) wniosek o przeprowadzenie dodatkowej narady koordynacyjnej – w przypadku uwzględnienia zastrzeżeń do usytuowania projektowanej sieci uzbrojenia terenu wraz z informacją o sposobie rozpatrzenia zgłoszonych zastrzeżeń albo
2) wniosek o zakończenie narady koordynacyjnej i sporządzenie protokołu z narady koordynacyjnej – w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń do usytuowania projektowanej sieci uzbrojenia terenu.
Jak wspominaliśmy wcześniej – projektant nie musi bowiem dostosować się do zastrzeżeń uczestników narady, jeśli uzna je za niesłuszne.
Wzrost kosztów
Czwartą modyfikacją (w porównaniu do wersji drugiej projektu) jest zmiana stawki za uzgodnienie sieci uzbrojenia terenu. W wersji drugiej była to kwota 125 zł za jeden rodzaj projektowanej sieci uzbrojenia terenu – która uwzględniała stan pośredni pomiędzy dzisiejszym kosztem uzgodnienia sieci i przyłącza. W najnowszej wersji projektu ustawy cena radykalnie wzrosła do 190 zł za jeden rodzaj sieci.
Biorąc pod uwagę, że obowiązkiem narad mają być objęte nie tylko sieci, ale też przyłącza (które w odróżnieniu do stanu obecnego, mają być objęte tą samą stawką co sieci), wzrost ten wydaje się zbyt drastyczny.
Tekst ujednolicony projektu
Serwis geoforum.pl przygotował nową wersję tekstu ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, która uwzględnia zmiany z projektu dużej nowelizacji (UD60) z 13 kwietnia br. Dokument został opublikowany w artykule: https://geoforum.pl/news/36935/aktualny-projekt-ud60-i-pgik-w-jednym-pliku .
Propozycje nowych przepisów zaznaczono na zielono, natomiast tych przewidzianych do uchylenia – na czerwono i dodatkowo przekreśleniem: