Kalendarz

18 września 2026 r. Ministerstwo Rozwoju i Technologii opublikowało komunikat dotyczący dalszego stosowania dotychczasowych warunków technicznych. Z jego pierwszego zdania można odnieść wrażenie, że przez kolejne 18 miesięcy stare przepisy będą mogły być stosowane praktycznie do wszystkich inwestycji i robót budowlanych. Sama ustawa nie daje jednak podstaw do aż tak szerokiego wniosku.

W tym komunikacie Ministerstwo poinformowało, że od 20 września 2026 r. przez 18 miesięcy „do budowy, wykonywania robót budowlanych oraz do utrzymywania i użytkowania budynków mieszkalnych stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze dotyczące warunków technicznych”. Kilka zdań dalej pojawia się jednak niezwykle istotne zastrzeżenie: stare przepisy stosuje się „w zakresie określonym tą ustawą”.

I właśnie owo „w zakresie określonym ustawą” ma dla projektantów, inwestorów i organów administracji zasadnicze znaczenie.

Nie przedłużono po prostu ważności starych WT

Ustawa z 31 lipca 2026 r. nie stanowi, że rozporządzenie w sprawie warunków technicznych z 2002 r. zachowuje moc przez następne 18 miesięcy we wszystkich przypadkach. Do Prawa budowlanego dodano natomiast trzy przepisy epizodyczne – art. 102a, 102b i 102c – które określają sytuacje, w których przepisy obowiązujące do 19 września 2026 r. nadal mogą być stosowane.

To pozornie niewielka różnica, ale w praktyce bardzo istotna. Nie należy więc wychodzić od założenia „stare WT obowiązują jeszcze 18 miesięcy”, lecz każdorazowo sprawdzić, czy konkretne zamierzenie mieści się w jednym z przypadków przewidzianych w art. 102a–102c.

Nie wszystkie warunki techniczne dostały 18 miesięcy

Jest jeszcze jeden aspekt, który dobrze pokazuje, dlaczego komunikatu MRiT nie należy odczytywać jako generalnego przedłużenia wszystkich dotychczasowych przepisów techniczno-budowlanych.

Art. 102a i art. 102b odnoszą się wyłącznie do przepisów wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, czyli do warunków technicznych określanych przez ministra właściwego do spraw budownictwa dla budynków oraz związanych z nimi urządzeń. Art. 102c dotyczy natomiast przepisów wydanych na podstawie art. 7 ust. 3 pkt 1, czyli warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych.

Przepisy epizodyczne nie obejmują natomiast rozporządzeń wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, czyli dotyczących innych obiektów budowlanych.

Ma to bardzo praktyczne znaczenie. Do tej grupy należy m.in. rozporządzenie Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie. Zostało ono wydane właśnie na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. Ministerstwo Energii w wykazie prac legislacyjnych wprost wskazuje, że obecne rozporządzenie obowiązuje do 20 września 2026 r. i utraci moc 21 września 2026 r. Trwają prace nad jego następcą, jednak według stanu na 18 września 2026 r. nowe rozporządzenie nie zostało ogłoszone w Dzienniku Ustaw.

Podobna sytuacja dotyczy rozporządzenia Ministra Łączności z 21 kwietnia 1995 r. w sprawie warunków technicznych zasilania energią elektryczną obiektów budowlanych łączności. Także ono zostało wydane na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. Ministerstwo Cyfryzacji przygotowało projekt nowego rozporządzenia dotyczącego zasilania obiektów budowlanych telekomunikacji, ale według stanu na 18 września na stronie ministerstwa nadal publikowany jest projekt, a nie ogłoszony nowy akt. W wykazie prac legislacyjnych termin jego wydania określono na III kwartał 2026 r.

Sytuacja „budynkowych” warunków technicznych jest więc szczególna: ustawodawca stworzył dla nich 18-miesięczny mechanizm dalszego stosowania dotychczasowych regulacji, ale nie zastosował analogicznego rozwiązania do wszystkich pozostałych przepisów techniczno-budowlanych.

Jeżeli zatem do 20 września nie zostaną ogłoszone nowe rozporządzenia dotyczące sieci gazowych oraz zasilania obiektów budowlanych telekomunikacji albo nie zostanie wprowadzone dla nich inne rozwiązanie przejściowe, nie będzie podstaw, aby od 21 września nadal stosować dotychczasowe rozporządzenia na zasadach przewidzianych w art. 102a–102c. Nie oznacza to oczywiście, że projektowanie takich obiektów będzie odbywać się bez jakichkolwiek wymagań – pozostają przepisy ustawowe, inne właściwe regulacje oraz zasady wiedzy technicznej – ale dotychczasowych rozporządzeń nie można po prostu potraktować tak samo jak starych WT dla budynków.

Projekty wymagające pozwolenia na budowę

Art. 102a pozwala przez 18 miesięcy sporządzać według dotychczasowych przepisów projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany do:

1. wniosku o pozwolenie na budowę,
2. wniosku o wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu PZT lub PAB,
3. zgłoszenia budowy – ale nie zgłoszenia robót budowlanych (sic!).

Warunkiem jest złożenie organowi prowadzącemu postępowanie oświadczenia inwestora o stosowaniu dotychczasowych przepisów. Jeżeli takie oświadczenie zostanie złożone, również projekt techniczny sporządza się według starych przepisów, a dotychczasowe WT stosuje się następnie do decyzji administracyjnych dotyczących całego zamierzenia budowlanego.

W przypadku nowych wniosków składanych od 20 września sytuacja jest więc stosunkowo czytelna.

Więcej wątpliwości pojawia się przy postępowaniach rozpoczętych przed 20 września 2026 r. i niezakończonych do tego dnia. Ustawa nie zawiera klasycznego przepisu przejściowego w rodzaju: „do postępowań wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe”. Z drugiej strony art. 102a mówi o złożeniu oświadczenia „organowi prowadzącemu postępowanie”, a ust. 4 nakazuje następnie stosować stare WT do decyzji dotyczących całego zamierzenia. To daje mocne podstawy do przyjęcia, że oświadczenie może zostać złożone także w sprawie już będącej w toku.

Tak też należy odczytywać dzisiejszy komunikat MRiT, w którym ministerstwo wskazuje na możliwość złożenia oświadczenia „organowi prowadzącemu postępowanie”.

Trzeba jednak zaznaczyć, że nie wynika to z jednoznacznego przepisu przejściowego, lecz z wykładni art. 102a.

Największy problem: roboty budowlane na zgłoszenie

Znacznie poważniejsza wątpliwość dotyczy robót określonych w art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego. Sygnalizowaliśmy ten problem w naszej Informacji nr 6/2026.

Prawo budowlane wyraźnie rozróżnia:

• budowę wymagającą zgłoszenia – art. 29 ust. 1,
• budowę niewymagającą zgłoszenia – art. 29 ust. 2,
• roboty budowlane wymagające zgłoszenia – art. 29 ust. 3,
• roboty budowlane niewymagające zgłoszenia – art. 29 ust. 4.

Tymczasem art. 102b pozwala stosować stare WT jedynie:

„do budowy, o której mowa w art. 29 ust. 2, oraz wykonywania robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 4”.

Nie wymieniono w nim art. 29 ust. 3.

Nie rozwiązuje problemu również art. 102a, ponieważ posługuje się on pojęciem „zgłoszenia budowy”. Prawo budowlane samo rozróżnia „zgłoszenie budowy” od „zgłoszenia wykonywania innych robót budowlanych”. W art. 30 ustawodawca używa obu tych określeń obok siebie, a w odniesieniu do niektórych robót z art. 29 ust. 3 wprost określa szczególne dokumenty wymagane przy zgłoszeniu.

Dlatego trudno bez zastrzeżeń uznać, że użyte w art. 102a pojęcie „zgłoszenia budowy” automatycznie obejmuje również wszystkie roboty budowlane wymagające zgłoszenia.

W praktyce prowadzi to do dość zaskakującej sytuacji: stare WT mogą być stosowane przy inwestycji wymagającej pozwolenia na budowę oraz przy robotach niewymagających nawet zgłoszenia, natomiast ustawa nie wskazuje jednoznacznej podstawy do ich dalszego stosowania przy robotach z art. 29 ust. 3.

O problemach ostrzegano już w Senacie

Nie są to wątpliwości powstałe dopiero po uchwaleniu ustawy.

Podczas posiedzenia senackiej Komisji Infrastruktury 4 sierpnia 2026 r. główny legislator Biura Legislacyjnego Kancelarii Senatu wskazywał na niespójność nowych przepisów epizodycznych. Zwrócił uwagę, że mechanizm oświadczenia inwestora przewidziano przy projektach, natomiast nie przewidziano analogicznego rozwiązania przy robotach wykonywanych na podstawie art. 102b ani przy użytkowaniu budynków. Podsumował to stwierdzeniem, że „na pewno jest tu pewna luka”.

Co szczególnie interesujące z punktu widzenia obecnych wątpliwości, przedstawicielka MRiT odpowiedziała wówczas, że art. 102b dotyczy robót, które nie wymagają zgłoszenia, dlatego nie ma organu, któremu można byłoby takie oświadczenie złożyć.

Ta wypowiedź dodatkowo przemawia przeciwko interpretacji, zgodnie z którą art. 102b miałby obejmować również roboty budowlane wymagające zgłoszenia z art. 29 ust. 3.

Co w takim razie robić od 20 września?

W praktyce warto rozważyć do przyjęcia następujący schemat postępowania:

Rodzaj zamierzenia lub przepisów	Możliwość stosowania dotychczasowych WT po 20.09.2026 r.	Uwagi
Pozwolenie na budowę	Tak	art. 102a; konieczne oświadczenie inwestora
Odrębne zatwierdzenie PZT/PAB	Tak	art. 102a; konieczne oświadczenie
Budowa na zgłoszenie z art. 29 ust. 1	Tak	art. 102a; konieczne oświadczenie
Postępowanie o pozwolenie rozpoczęte przed 20.09 i nadal trwające	Możliwe, ale przepis nie mówi tego wprost	mocnym argumentem jest możliwość złożenia oświadczenia organowi „prowadzącemu postępowanie”
Budowa niewymagająca zgłoszenia – art. 29 ust. 2	Tak	art. 102b
Roboty niewymagające zgłoszenia – art. 29 ust. 4	Tak	art. 102b
Roboty wymagające zgłoszenia – art. 29 ust. 3	Poważna wątpliwość	nie zostały wymienione ani jednoznacznie objęte art. 102a lub 102b
Utrzymywanie i użytkowanie budynków mieszkalnych	Tak	art. 102c – w zakresie dotychczasowych przepisów dotyczących użytkowania
WT dla sieci gazowych – rozporządzenie z 26.04.2013 r.	Nie na podstawie art. 102a–102c	akt wydany na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2; obecne rozporządzenie ma utracić moc 21.09.2026 r.
WT zasilania energią elektryczną obiektów budowlanych łączności – rozporządzenie z 21.04.1995 r.	Nie na podstawie art. 102a–102c	akt wydany na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2; na 18.09.2026 r. opublikowany jest projekt nowego rozporządzenia, nie nowy akt w Dz.U.

Zakres art. 102a–102c wynika wprost z ustawy opublikowanej jako Dz.U. z 2026 r. poz. 1161. Przepisy te wymieniają odpowiednio art. 7 ust. 2 pkt 1 oraz art. 7 ust. 3 pkt 1, nie obejmują natomiast art. 7 ust. 2 pkt 2.

Komunikat pomaga, ale nie zastępuje przepisu

Dzisiejszy komunikat MRiT jest niewątpliwie przydatny, szczególnie dlatego, że potwierdza stanowisko ministerstwa w sprawie możliwości dalszego stosowania dotychczasowych WT. Nie powinien być jednak odczytywany w oderwaniu od ustawy.

Kluczowe jest użyte w samym komunikacie sformułowanie: „w zakresie określonym tą ustawą”.

A zakres określony ustawą nie obejmuje wszystkich możliwych przypadków w jednakowy sposób.

Dlatego od 20 września projektant nie powinien ograniczać się do stwierdzenia, że „stare WT zostały przedłużone o 18 miesięcy”. Najpierw należy ustalić, w jakim trybie realizowane jest konkretne zamierzenie budowlane, a następnie sprawdzić, czy mieści się ono w art. 102a, 102b albo 102c.

W szczególności ostrożności wymagają roboty budowlane wykonywane na podstawie zgłoszenia, o których mowa w art. 29 ust. 3. W tym zakresie obecne brzmienie przepisów pozostawia realną wątpliwość, której – nawet najbardziej jednoznaczny komunikat ministerstwa – nie może samodzielnie usunąć.